Vakantie 2011 Noorwegen 28 Mei 2011
De laatste dag in Oppdal. Wat ons gisteren niet lukte, ging deze keer wel lukken, de onverharde tolweg (Orkeldal-Unndalsveien) naar het meer Orkelsjøen, ten zuid-oosten van Oppdal. De reden dat we de tolweg gisteren niet konden vinden lag aan het feit dat het zicht op de tolplaats ons ontnomen werd door machines, auto’s en werklieden die een tolautomaat aan het installeren waren. Bij aankomst bleek dat deze nog niet werkte en de oude ticketautomaat werkte evenmin.

Dus maar weer op de ouderwetse manier, formulier invullen, 60 kronen in het envelopje, origineel afscheuren en zelf meenemen en het envelopje in de brievenbus deponeren. Houden ze je aan en merken dat je niet betaald hebt dan staat daar een boete op van 600 kronen. Eenmaal op weg leek het een beetje algemeen, door bossen en een beetje stijging maar hoe verder we reden des te mooier werd het. En er zaten een aantal behoorlijke stijgingspercentages in de weg. Bij het zien van de eerste sneeuw direct langs de kant van de weg waren onze reacties al van oh, ah, maar hoe hoger we kwamen des te meer sneeuw lag er aan beide kanten van de weg en in de wijde omgeving.

De ondergrond van deze onverharde smalle weg was op veel plaatsen door de gesmolten sneeuw dan ook vrij zacht, dit kon ik merken aan de besturing van de bus. Wat we uiteindelijk te zien kregen hadden we niet verwacht, in een woord geweldig! Op 1000 meter hoogte het meer van Orkelsjøen, deels met ijs bedekt, ijsschotsen en om het meer verspreidt Noorse hutten. Het was er wel ontzettend koud, mede door de vrij harde wind. Ook zijn we hier nog naar de bergboerderij Sjøsetra gereden waar ze zelfgemaakte zuivelproducten maken maar daar was het uitgestorven. De boerderij ligt naast de toeristenhut Orkelsjøhytta. Tijdens de lunch zagen we ook een aantal fotograven met telelenzen, zo groot dat je bijna voorover zou vallen als je geen statief gebruikt.

We zijn ook nog even door het water gereden, het punt waar het grote en kleine meer tezamen komen. Daar moesten we wel doorheen om onze weg te vervolgen (zie foto met fotograaf). Wij zagen het iemand met een personenauto voordoen dus waarom wij ook niet. Zoals we gekomen waren zijn we ook weer terug gereden want er is maar één toegangsweg naar dit gebied. Waarvan we de weg er naar toe al hadden genoten mochten we dit nog een keer overdoen en dat was zeker geen straf. Nadat we het tolstationnetje gepasseerd waren en uiteindelijk weer uitkwamen op de E6 zijn we nog even naar de Spar supermarkt in Oppdal gereden voor een paar boodschappen en de tank maar weer eens gevuld voor de volgende rit naar Geiranger, ons derde adres. De dieselprijs was 13.15 kronen, dit komt overeen met ongeveer 1.70 euro.