Vakantie 2011 Noorwegen 1 Juni 2011
Bij het opstaan stond de zon hoog aan de hemel en super helder, het leek erop dat het een prachtige dag zou worden. Net iets over 7.00 uur kwam het cruiseschip Azura al met de neus om de hoek van het fjord. Deze werd verwacht om 8.00 uur dus was veel te vroeg. Ondertussen hebben we alle eigendommen weer in de bus gepakt want ons verblijf in Geiranger zat erop. De afgelopen dagen hadden we al kennis gemaakt met onze naaste buren, Cor en Ellie, ook uit Nederland. Ons volgende adres was in Kaupanger, Cor en Ellie vertrokken naar Mo(dalen), daar waar wij het vorige jaar een bezoekje aan hebben gebracht. Beiden moesten we de een groot deel dezelfde route afleggen dus zijn we gezamenlijk vertrokken. Omdat de vorige dag de weg naar Dalsnibba gesloten was in verband met sneeuwval heb ik het voorstel gedaan om dit uitzichtpunt op grote hoogte alsnog te bezoeken. We moesten toch wegnr.63 volgen naar wegnr.15 dus kwamen we er, op 5km. na, zeer dicht in de buurt. Allen stemden hiermee in. Vertrek om 8.45 uur. Eerst hebben we weer een aantal foto’s geschoten bij het uitzichtpunt net boven Geiranger want met het zonnetje erbij maakt het de foto’s toch nog iets mooier. Aangekomen bij de tolplaats van de weg naar Dalsnibba bleek deze weer open te zijn. Hier werden we geholpen door een jongeman met dreadlocks, hij was afkomstig uit Oostenrijk. Deze had ons vaantje bij de voorruit zien hangen en begon gelijk een gesprek over onze trots, FC Twente.

Hij was goed op de hoogte want hij wist te vertellen dat zijn landgenoot Marc Janko op dat moment bij Twente voetbalde. Nadat ook Cor en Elly het tolpoortje waren gepasseerd ging het in een traag tempo omhoog. Het eerste gedeelte van de weg was al geasfalteerd dus dit ging van een leien dakje. Nadien werd de weg onverhard en de hoogte van de sneeuw aan beide zijden van de weg werd steeds hoger. Op een gegeven moment reden we zelfs door een dun laagje sneeuw en de hoogte van de sneeuw naast de weg stak boven het dak van een grote hoge touringcar uit. Ja, zelfs touringcars worden toegelaten op deze soms smalle en steile weg met een aantal scherpe haarspeldbochten. Eenmaal boven, op 1500 meter hoogte, heb je een schitterend mooi uitzicht over de besneeuwde bergtoppen. Omdat het op dat moment heel helder was zagen we heel ver in de diepte Geiranger aan het Geirangerfjord liggen, als miniatuurtje de cruiseschepen, en heel klein Grande Hytteutleige waar we de laatste 3 dagen verbleven. Na deze indrukwekkende belevenis hebben we afscheid genomen van Cor en Ellie. Nadat we de afslag naar wegnr.15 hadden genomen kregen wij te maken met een aantal lange donkere tunnels.

De eerste gaf al een groot probleem. Doordat ik afhankelijk ben van een bril waarvan het glas mee kleurt naarmate het zonniger wordt reed ik de tunnel in met heel weinig zicht, ook de wegmarkering ontbrak. Ik moest gelijk op de rem om de niet eens hoge snelheid omlaag te brengen. Verderop kleurde de glazen bij en werd het zicht gelukkig een stuk beter. Bij Stryn moesten we onze weg vervolgen over wegnr.60. Na Innvik aan wegnr.15 hebben we geluncht en nog even gesproken met Cor en Ellie. Bij Skei ging onze route over op wegnr.5 naar Sogndal. Niet ver na deze grotere plaats ligt Vesterland Resort, een hotel aan de straat met daarachter in een bebost gebied vakantiehuisjes, wel even iets anders dan uizicht op een fjord. Aankomst om 14.30 uur. Later op de dag zijn we nog naar Kaupanger gereden, een niet veel zeggend plaatsje aan het uiteinde van het Sognefjord. Vlak voor de afslag naar Kaupanger is een tankstation en even verder een supermarkt waar het nodige te verkrijgen is.