Vakantie 2010 Noorwegen 15 September 2010
Het was droog en het leek erop dat het ook niet zou gaan regenen. Na het ontbijt als eerste even naar het Straand Hotel gereden om alvast kaartjes te kopen voor een boottocht met het oude stoombootje Fram. Daarna zijn we over wegnummer 38 richting Dalen gereden. Ger, Nel, Els en Lenie hadden in de omgeving van Dalen een eland (in het Noors 'Elg') gezien met twee jongen dus dat wilden wij ook wel eens zien, tenminste n eland. De weg loopt tot aan Krossli langs een meer, daarna is het stijgen en dalen met vele bochten door een bosrijk gebied. In een zijweg, bij een open plek in het bos met een meertje, hebben we de auto geparkeerd en rustig zitten wachten tot wij een eland zouden zien. Ons wachten werd niet beloond dus zijn we doorgereden naar Dalen. Je hebt het idee dat je zon beetje op dezelfde hoogte blijft rijden maar zon 5 kilometer voor Dalen gaat de weg behoorlijk stijl omlaag.

Ergens in de daling, net na n van de haarspeldbochten, kun je de auto in de berm parkeren en een foto maken van het schitterende uitzicht op Dalen en het daaraan grenzende meer met aan beide zijden steile bergwanden. Na het zeer korte bezoekje aan Dalen zijn we weer via dezelfde weg terug gereden want anders zouden we niet op tijd terug zijn geweest voor het boottochtje met de Fram. Waar het is geweest weten we niet exact maar opeens riep Gea tegen mij dat ik moest stoppen en een stukje achteruit moest rijden want zij had iets gezien wat op een eland leek. En inderdaad, tegen de bosrand aan liep een eland te grazen. Na enige tijd verdween hij/zij tussen de bomen, maar heb toch geprobeerd om een foto en een stukje film te maken door helemaal in te zoomen. Het was vanaf dat moment niet meer nodig om stapvoets te rijden dus hebben we er toen een beetje vaart in gezet om nog even te eten in ons huisje om daarna te vertrekken naar de steiger waar het stoombootje de Fram aangemeert lag.

Dit stoombootje werd op 12 mei 1909 voor het eerst in gebruik genomen als sleper voor hout, na 1986 voor toeristische doeleinden. De meeste mensen, ook Ger, Nel, Els en Lenie, waren al aan boord. Het bootje vaart eerst in westelijke richting tot aan het sluisje bij de toegangsweg naar het park waar wij verbleven. Ergens daartussen gingen we door een sluisje waar je kunt bewonderen hoe het openen en sluiten van een sluis in zijn werk gaat, werkelijk bewonderenswaardig. Nadat we weer terug waren in de buurt van de aanlegsteiger voer het bootje nog een eindje in oostelijke richting waarna het terugkeerde naar de aanlegsteiger. In het tweede deel van de boottocht was het behoorlijk koud en werden er door een Noorse vrouw plaids aan onze buren aangeboden om een beetje warm te blijven. Eenmaal aan wal viel de temperatuur wel weer mee. Dit was het laatste wat we ondernomen hebben in deze vakantie. De volgende dag zijn we naar Oslo gereisd om ons met de ferry van Stena Line over te laten zetten naar Frederikshaven in Denemarken.

Dit was de laatste dag van ons verblijf bij Vrdal Panorama Hytter in Vrdal.

Onze ervaring : Vrdal Panorama Hytter is ook weer een park dat speciaal gericht is op wintersport. Sneeuwschuivers in de kasten van het chalets, folders over wintersport, skiliften enz. De skilift bevindt zich op het park. Ook hier werd er nog driftig gebouwd aan nieuwe huisjes en waren ze al bezig met de voorbereidingen voor de aankomende winter. Het is een prachtig gelegen vrij groot park gelegen tegen een berghelling en zodanig opgezet dat het geen afbreuk doet aan de omgeving. Op ons chalet was weinig aan te merken, alles wat we nodig hadden was aanwezig. De keuze uit kook en bakpannen was overweldigend. Voor ons was het (nog) niet zo'n probleem, maar ben je wat forser gebouwd dan kan de trap naar de slaapkamers wel een probleem zijn want die is wel heel erg smal. De lichtschakelaar van de bovenverdieping bevindt zich ook alleen maar boven, niet zo handig want het is op de overloop aardedonker als alle deuren gesloten zijn.