Vakantie 2008 Ierland 3 Juni 2008
De dag begon weer met de zon hoog aan de hemel. Het enige verschil met de dag hiervoor was dat het harder was gaan waaien en de zee veel ruwer was. We zagen een ferry vertrekken naar de Aran Islands en vroegen ons al af hoe ruw de zee moet zijn voordat deze niet meer uitvaart. Toen we aan het eind van de dag terug kwamen op de camping bleek dus ook dat na terugkomst van de eilandjes de ferries uit de vaart waren genomen. Maar eerst terug naar het begin van de dag. Ten eerste zijn we naar een supermarkt op zoek gegaan om brood en andere benodigdheden te kopen. Niet ver van Doolin aan de 67 ligt Ennistymon waar zich een vrij grote supermarkt bevindt met zelfs de mogelijkheid om gebruik te maken van de parkeergarage onder de supermarkt. Na het inslaan van onze boodschappen zijn we via Liscannor naar de Cliffs of Moher gereden. Voor het parkeren betaal je 8 euro, verder hoef je geen entree meer te betalen. In tegenstelling tot Land's End in Engeland zijn hier de winkeltjes, het visitor centre en het restaurant weggewerkt onder een heuvel dat met gras is begroeid, alleen voorgeveltjes zijn zichtbaar.

Als je toevallig zonder cash geld zit kun je in het visitor centre zelfs pinnen. Het normale wandelgebied is mooi aangelegd met trappen en er is ook aan de gehandicapten gedacht. Van verschillende plaatsen heb je een mooi uitzicht op de cliffs. Bij O'Brien's Tower heb het mooiste zicht op de cliffs. Je kunt ook via een wandelpad boven langs de cliffs lopen richting Hags Head. Over dit gedeelte gesproken, de dag dat wij arriveerden op de camping stond er bij de receptie een politieauto. Wij vonden dit al vreemd omdat je normaal geen politieauto ziet in deze buurt. Even later zagen we vanuit onze camper een lijkwagen wegrijden. De eigenaar van de camping vertelde ons later dat er iemand van de cliff was gesprongen. Na de cliffs zijn we via de kustweg weer naar Doolin gereden en deze weg verder naar het noorden gevolgd. Op een gegeven moment kun je Coast Road volgen. Aan deze weg heb je vele mooie uitzicht punten. Hier, en ook bij de camping, kun je over het kalksteen plateau lopen, de uitlopers van The Burren.

Ook de heuvels landinwaarts is één groot brok kalksteen. Het ziet er uit als de plaatjes van een legpuzzel. We bezoeken The Burren nog dus komen we hier nog op terug. De Coast Way eindigd bij Ballyvaughan. Via de 67 zijn we terug gereden naar de camping. Tussen Ballyvaughan en Lisdoonvarna is er nog een zeer mooi uitzicht punt. Dit gedeelte weg was op het moment dat wij er reden één grote chaos. Mooie stukken wisselden af met zeer slechte stukken met gaten in het asfalt. Sommige delen waren zelfs maar voor de helft berijdbaar. Terug op de camping ontdekte Gea dat het Annie en Piet die wij ontmoette op de camping bij de Ring of Kerry ook gearriveerd waren. Ik had van hen begrepen dat ze deze camping ook hadden uitgezocht als hun volgende stop. We zijn nog even naar de ferry gelopen om te genieten van de soms erg hoge golfen die met donder en geweld tegen de rotsen uiteen spatte.